Niemal pięć godzin po końcowym gwizdku na Etihad Stadium Noni Madueke zdobył wyrównującą bramkę, przez co sytuacja w tabeli pozostała bez zmian. Manchester City pojedzie w niedzielę na mecz z Arsenalem, wciąż tracąc do mistrzów sześć punktów. Zwycięstwo zmniejszyłoby dystans do trzech oczek, ale ostatnie tygodnie każą raczej brać pod uwagę powiększenie straty do dziewięciu i koniec walki o tytuł.

Łatwo wiązać serię trzech porażek i remisu w czterech spotkaniach z problemami poza boiskiem, w tym sprawą 114 stwierdzonych naruszeń przepisów finansowych. City odwołuje się od zarzutów, a możliwa kara wciąż wisi nad klubem. Tłumaczenie kryzysu wyłącznie tym wątkiem byłoby jednak uproszczeniem. Podobny schemat oglądaliśmy w Liverpoolu: pięć zwycięstw na początku poprzedniego sezonu, a następnie cztery porażki z rzędu. City rok później wygrało pierwsze siedem meczów, choć już wtedy widoczne były problemy z obroną i równowagą w środku pola.

Zespół Enza Mareski nie zachował czystego konta w dziewięciu kolejnych spotkaniach we wszystkich rozgrywkach i stracił w tym sezonie 26 bramek. Trener wciąż szuka najlepszego ustawienia defensywy, a jego drużyna zbyt łatwo pozwala rywalom na kontry. Latem City wydało około 450 mln funtów, a w czterech ostatnich oknach transferowych – około 900 mln. Nowa, kosztowna drużyna nie dorównuje jednak zgraniem poprzednikom.

Po zdobyciu potrójnej korony i triumfie w Lidze Mistrzów w 2023 roku City zaczęło słabnąć, choć zdobyło jeszcze szósty tytuł ligowy w siedmiu sezonach. Historia Manchesteru United po odejściu Aleksa Fergusona i Arsenalu po erze Arsène’a Wengera pokazuje, że zastąpienie legendy nie gwarantuje dalszych sukcesów. Ostatecznie kryzys City ma znajome źródło: problemy z grą na boisku.